Zespół badawczy: Barbora Sladeckova, Jakub Krejci, Michal Botek, Andrew J. McKune
Strzeszczenie:
Cel: Wykazano, że woda bogata w wodór (HRW) ma działanie przeciwzmęczeniowe. W badaniu tym oceniano wydajność biegania pod górę, a także reakcje fizjologiczne i percepcyjne po suplementacji 1680 ml HRW między 24 godzinami a 40 minutami przed biegiem, u sportowców o niejednorodnych zdolnościach biegowych.
Metoda: Szesnaście mężczyzn (średnia [SD] wiek 31,6 [8,6] lat, VO2max 57,2 [8,9] ml·kg−1·min−1, tkanka tłuszczowa 13,4% [4,4%]) uczestniczyła w tym badaniu. Korzystając z randomizowanego, podwójnie ślepego, kontrolowanego placebo projektu crossover, uczestnicy spożywali HRW lub placebo przed wykonaniem dwóch 4,2-kilometrowych wyścigów pod górę w odstępie tygodnia. Oceniano czas wyścigu (RT), średnie tętno wyścigowe i ocenę odczuwanego wysiłku bezpośrednio po wyścigu.
Wyniki: Po analizie danych dla wszystkich biegaczy, efekt HRW był niejasny (-10 do 7 s, 90% przedział ufności) dla RT, prawdopodobnie trywialny dla tętna (-2 do 3 uderzeń·min−1) i prawdopodobnie trywialne dla oceny postrzeganego wysiłku po wyścigu (-0,1 do 1,0). Stwierdzono możliwą ujemną korelację między różnicami RT a średnią RT (r = −,79 do −,15). HRW dla 4 najwolniejszych biegaczy (RT = 1490 [91] s) prawdopodobnie poprawiło RT (-36 do -3 s), podczas gdy dla 4 najszybszych biegaczy (RT = 1069 [53] s) wpływ HRW na wydajność był niejasny (-10 do 26 s).
Wnioski: Spożycie HRW miało niejasny wpływ przeciwzmęczeniowy na wydajność pod względem średnich wartości grupy. Wydaje się jednak, że wielkość wpływu HRW na wydajność w zakresie przeciwdziałania zmęczeniu zależy od indywidualnych zdolności biegowych.